Tot ook ik verwaai is een elegie over een moeder. Peter Swanborn (1963) geeft in 37 gedichten een indringend beeld van wat dementie met een mens en zijn omgeving doet.
Zijn debuutbundel Bij het zien van zijn lichaam, genomineerd voor de C.Buddinghprijs, werd in 2008 lovend ontvangen.
In tot ook ik verwaai zijn prachtige gedichten. Ze hebben mij diep geraakt. Ieder gedicht, riep emotie bij mij op. Dit gedicht wil ik graag met je delen.
Geriater
Uw moeder werkt niet mee.
Waarom doet ze zo dwars?
Ze hoeft alleen te zeggen
welke dag het is, har naam.
Ik denk lul en ben trots op
haar verzet, haar weigering
verkleind te worden tot kind
dat ze was en ongewild wordt,
Eenmaal thuis krimpt ze ineen,
roept vader, moeder, iemand
Ik zeg niets, doe lampen uit,
trek gordijnen dicht.
Ik heb hier geen woorden voor. Alle gedichten zijn prachtig. Deze bundel krijgt een mooi plaatsje in mijn boekenkast en in mijn hart.
Informatie
Titel Totdat ook ik verwaai
Auteur Peter Swanborn
ISBN 9789057592997
Uitgeverij Podium
Stuur naar een vriend
 Categorie:
Boekbesprekingen
 Auteur: Peter Swanborn
|
Boekbespreking: Tot ook ik verwaai